hits

Ei helsing

 

I dag vil eg helsa fr helsa. Fordi eg er glad, fordi eg trur og tenkjer alt kan verta annleis enn kva eg har trudd.

 

Dette innlegget er meint til deg som synest kroppen ikkje er heilt p parti. Er du i strlande form kan dette verta noks uinteressant og da kan du lesa ein annan blogg :).



Eg har skreve om psykomotorisk behandling fr. I dag har eg hatt time. Faktisk den tffaste hittil. Den slo meg temmeleg bra ut, og det gjev meg kjempetru - fordi det skjer s mykje av s lite. Men det som skjer er tydeleg s grunnleggjande.

 

Eit par dagar har eg gtt greitt i trapper!

 

I dag gjekk fokuset fra fter oppover til rygg og nakke.

"Kva er du redd?" spr psykomotorikaren.

 

Men eg er ikkje redd.

Eg byer hovudet i ein strekk.

 

"Kvifor held du pusten da?" seier han.

Eg veit ikkje at eg heldt pusten, eg veit ikkje at eg strammar musklane automatisk over alt. Fordi eg har gjort det s lenge og trur det skal vre slik.

Det eg veit er at dette er noko alle gjer, mobiliserer p ulike vis. Det er alltid noko kroppen kan reagere p som set seg i muskulaturen.  

Blir det nok fr vi desse diffuse sjukdomane og alle desse plagane.

For vi vert kravd, vi skal prestere, vi skal rekke og st i s mykje. Og helst vil vi vre flinke og alt som er bra. Slik styrer vi p.

Dag ut og dag inn, r etter r.

 

Eg blir bedt om strekkje ut musklane, s slappe av samstundes med at eg og slepp pusten ut.

 

Men det er vanskeleg finne fram i seg sjlv, kjenne kor musklane er. Og s starta trane og renne....

Slik utan vidare.

Eg vert heilt overrumpla. For eg har da ingenting grta over. S eg prver kontrollera dei, f dei til slutte. Eg vil ikkje har noko av dette. Og s sluttar eg pusta.

Igjen.

 

Men trane kom av at muskulaturen var s spent i dette omrdet, s da eg slepte fekk kjenslene fri flyt.

Alt ein bit i seg, alt som ikkje har vore godt, i revis, det set seg fast.

 

Plutseleg forstr eg noko.

- Kva all den kontrollen frer til.....

Eg skjnar at dette er ein automatisk reaksjon av alt ein skal takla, alle gongane ein tek seg saman og gr p, sorg, sinne, stress er med p og feilstille oss .

Men vi reagerer s klart ikkje p same vis p det same.

 

Men for min del ser eg plutseleg hpet, eit skinande hp -.

 

S eg seier det enkelt.....har du mykje du slit med i kroppen.....finn deg ein psykomotoriker.

 

Eg er litt frelst eg no. For eg trur.

Men eg m s klart gjera mitt. Gjera leksa, heimevingane.

 

S eg vil helsa fr helsa, kanskje fleire kan f hjelp.

 

Derfor ville eg dela gleda med dykk <3.

 

 

 

6 kommentarer

Victoria

27.10.2016 kl.23:40

S flott innlegg! <3 ha en fin kveld!

BforB

27.10.2016 kl.23:53

Victoria: Takk det samme :).

annebe

27.10.2016 kl.23:53

Kjenner igjen alt du skriver om her.Kontroll og bekymringer setter seg virkelig fast i kroppen og gir plager og delegger mye av livskvaliteten :)) Jeg har gtt til psykomotorisk, mye bra.. men den strste jobben ligger i slippe kontrollen , vet hva jeg skal gjre..men fr det ikke helt til.. Men viktig ikke gi seg , og litt bedre er et skritt i riktig retning <3<3

BforB

29.10.2016 kl.18:21

annebe: Ja, det er det som er vanskelig. Slippe kontrollen. Men gi seg gr ikke :).
Klem<3

fruensvilje.blogg .no

28.10.2016 kl.22:22

s bra att du endelig fr den hjelpen som er god for deg ) n tror eg att en psykomotoriker ikke er lik en annen,du har vrt heldige med din,jeg gikk ogs til en med det resultatet att eg havna p muritunet igjen etterp,s for meg blir det feil ,men jeg er glad det er til hjelp for din del ))

BforB

29.10.2016 kl.18:24

fruensvilje: Det har du nok rett i, en profesjon betyr ikke at alle er like og like flinke.
Har trua p denne behandlingsforma, s vi fr hpe :)
Klem<3

Skriv en ny kommentar