hits

M

No er tid og gjreml i skikkeleg kollisjonskurs. Men no et eg. 

 

Og mat er godt!!

Spesielt nr eg ikkje har ete sidan i gr. Medan desse sg p...

At en fekk ein viss kjensle av vre kanibal - sjl om det vi t var i hovedsak sau og kylling, er kanskje til forst. 

Eg var oppom setra, vi grilla og t. S for eg ned att medan dei unge, hund og alle kyrne fekk vera der dei var. 

I dag vakna eg til ein fridag trudde eg. Men uroa i meg var alt for stor, s no har eg arbeidd bde strukturert og mlretta i nokre timar.

Det er neste helg som ligg p. Invitasjoner og presseomtale er gtt ut. S no kan eg venta til tirsdag med resten. For opp i stort arrangement p jobb, inviterer eg til selskap denne sndag hos meg. For mndag blir ra mine runde og feiringa mtte leggast p sndagen. Egentleg er eg kanskje litt sint bde p det og p bli s enormt bort i natta vaksa, at eg har opplevde situasjonen litt latterleg. S be inn til slikt er litt naturstridig. 

Mndagen p sjve dagen, har eg fri. Det tillet eg meg!

Arbeidssdagen p tirsdag br vra kort. For etter arbeid gr turen atter til seters. Tradisjon tru, er det overnatting fr den store seterdagen som da er p onsdag. Og det m ordnast opp til det arrangementet, men der er eg berre for hjelpe til. 

Fr fredag og helg. Der det er forventa fullt av folk, s logistikken m fungera og dette er mitt ansvar koordinere. 

S ja, eg er ei aning stressa. 

Men etterp er det berre eit arrangement igjen fr ferie. 

M, seier eg  

 

Morgontankar

Nr innhaldet er for stort for dagen m ein bruka natta. 

 

S eg, som er flink p sova, har hatt meir trblete netter. Men i natt sov eg som eit barn. Vakna til og med av vekkerklokka, ikkje fr den ringte. No sit eg klar for dagen med mine vassglas. Snart dusj og ut i verda klede.

-Men litt til berre i singlet og shorts.

Ute kvitrer nebb som et br. Derfor slyfer eg gturen, det blir ein hagetur med nettinnballing av brbusker.

Fr dusjen og resten av dagen.

Men medan eg drikk vatnet mitt er det godt og berre let tankane festa seg i bokstavane. Det er alt dette eg skal plassere i dagane. Og det virke. Virker ein godt s gr dagane flott.....

Det skjer ein del. Frst har eg ein dag markera, ein som ikkje vart som tenkt. Eg hadde eit ynskje, men det vert ein flik av ynskjet mitt. Det skal seiast.

Neste helg gr eit stort arrangement av stabelen, no er eg over i jobb.

Og ellers skjer ogs ting, bde p godt og vondt. Slikt tek plass i tankane.

I natt sov eg. Derfor kan eg ta fatt p ein ny dag litt meir opplagt. Og det er bra  Men frst berre her, her i mi verd, med naturlydane, tankane og vassglasa.

nsker deg ein fin onsdag. 

Flyte og flyel

Sola skin meg rett i auga og ei helg er over. Og verda er vakker. 

 

Dagen vakna tidleg. Litt gr i humret. I appen min p telefonen sto det sol. Eg tok det roleg og rusla litt i hagen. 

Spekulerte p om eg kan finne mlingen som vart kjpt inn for fleire r siden for denne stakkaren. 

Den har sttt nedlessa i eit hjrne av terrassen. 

Eg kosa meg med synet av at eg greidde f plenen ajour etter eg kom attende fr Spania. 

Boffen syntes det var heilt greit rusle i hagen ogs han. 

Irisen fekk eg med fr der eg bodde fr. 

Enno har eg att og f dekt til brbuskane. 

Men s mtte eg legge i veg. Henting av plakater, PC og prosjektor p kontoret. Og heldigvis gjekk det greit med koblinga. Uheldigvis kom det ikkje s mange.

Og no er kvelden her. Dreg meg mot natt og svn.

 

Fredagskveld i juli

Med musikk. Med jazz. Med piano. Og med tankar. 

 

Det er stille, utanom musikken. Eg nyt kvelden og roa. Utanfor vindauge er det mrkegrnt. Snart skal eg legga meg. Vakna til ein fridag. Veka er over. Omtrentlig. Eg skal arbeide p sndag. Men fr eg PC og prosjektor til virke, skal den dagen g bra.

Bileta er fr frste dag i veka. Fr mndagen. Da var eg bedt i en fdselsdag. Vi sit ut i sola og et pizza p den lokale puben.

S slik sg det ut rundt oss. Det var ein dag nyta.

Og eg nyt dagane. Eg nyt sommaren. Sjlv om dagane kan g vel fort og oppgvene kan vre krevjande nok. S er det godt kunne nyta det mrkegrne mrket ein fredag i juli. 

I ljoset og i skyggen

Nokre gong sildrar melankolien som solstrlar gjennom tilvret. Ein m stoppa opp kjenne etter kva som skjer.

 

For ingen dagar er rett fram. Det har nok ogs vore kjedeleg. I dag kom ein bris der eg kjente p sprinklane i buret mitt. Dei skrapa rlite i sjela.

Eg stoppa opp. Kanskje var berre mykje nok. Kven er eg tenkte eg. Kva har vore og kva vert -?

Slikt er ikkje noko svar p. Ein m leva riktig veg.

Men det er eit signal. Eit signal om at sila mi er full. Av fors. Eg treng tid for meg sjlv. Til rensa sila.

Sola sildrar ogs. Det er sommar. Og det er s vakkert.

Eg m gjera oppgvene mine. Og s m eg nyte det eg kan. Ta vare p meg sjlv. Det er mi oppgve. Dei som tramper i feil toneleie kan eg ikkje gjera noko med. Og det eg ikkje veit kan eg ikkje vita.

Men eg kan ogs gjera jobben min som menneske betre.

Melankolien m f sildre som solstrlingen og ein blinkande bekk i skogbotnen. Slik kan ogs melkankolien vera vakker.

Og eg lever i skyggene og ljoset.

 

Hit og dit

Sommaren er midt i seg sjlv og eg er midt i alt. Dagane gr som fr. Fort!! Og eg er godt attende etter reisa.

 

Eg var plutseleg attende, attende til dagane mine. Men frst vart eg mtt p Vrnes av to jenter med blomster og plakat. Kjrasten til mellomste hadde parkert bilen, men slutta seg til velkomstkomiteen. Det var ei herleg oppleving. Rrande!

Heime vart eg mtt av sonen. Det var godt sj alle sine att.

Og s var eg midt i arbeidsdagen. Det var ogs godt sj kollegaer att. Fire veker er ei stund vre borte.

Veka sprang mot helg.

Full av overmot hadde eg meldt interesse for ein konsert. Ein konsert med Anders Jektvik. Det viste seg at det var meir fest enn konsert. S der satt eg klinke edru gledde meg til koma heim.

Neste dag sto flytting p programmet.

Turen gjekk til Trondheim. Der var det slutt med to r felles kollektiv for jentene mine. Yngste flytta inn i nytt kollektiv og mellomste flytta sammen med kjresten. Der den ordentlige flyttinga inn i eiga leilegheit skjer i starten av august. Med tilhengar trokla eg smale gater p Lade og Mllenberg.

S var ei ny veke i farta, og eg hang med. Morgonturar med boffen, planlegging til ei ny helg i museal regi. Den gjekk strlande.

Eg er absolutt attende i livet mitt. Eit liv som fyk i gjennom dagane.

 

 

 

Erfaring

Ved andre forsk p mobilblogging vil eg skriva om erfaringane. 

 

Har ein strengt teke noko erfaring etter bare ein gong....?

 

Men det eg har erfart er at det er meir knotete. Inga overrasking kanskje. Det gjera slik eg brukar p pc?n er ikkje mogleg. g over for redigere skrifta i etterkant var skikkeleg utfordrande. Skjermbilete berre spratt bort. S no la eg inn font og storleik fr eg skreiv.

 

Utanom dette gjekk det greit. Det var med andre ord overkommelig om ein ikkje m redigera. Og, eg ikkje fr redigert bileta eg legg inn.

 

Likevel, til s lenge m mobilen vre mitt bloggeinstrument. 

Nr ein er ei aning bortreist

For bortreist har eg absolutt vore. Men no er  det er snart to veker sidan eg kom heim. S kvifor kan eg i all verda ikkje posta noko?

 

Og svaret er rimeleg enkelt. Eg greier fint vra bortreist p opp til fleire andre mtar. Men no skal eg gjera eit forsk p ei landing.

Eg skal blogga p mobilen....og det gr heilt sikkert fint. Men det m bli noko enklare biletmessig. For - datan min gjekk ikkje gjennom sikkerheitskontrollen. Eller meir presist, eg la den att. 

S min gamle data ligg vansmektes p ei eller anna hylle. Den er utanfor kontakt, noko som gjer dette meir komplisert. Med alle bileta fr turen og slikt noko. Men.....som den ubnnhrlige optimisten eg er, s trur eg dette endar bra. Til slutt.

 

S no gjer eg eit mobilfosk. 

Eg er heime. Eg har det bra. Eg nyt livet mitt. 

I grkveld var eg heime aleine i huset for frste gong sidan eg kom heim. Det er god med folk i huset, men det er ogs godt vra for seg sjlv. 

Og gr dette bra, med mobilblogging, s skal eg fortelja meir om det nye livet mitt. 

 

Nyt laurdagskvelden!

Dagane som er gtt

S er dagane talte. Her. Om nokre dagar er eg attende i Norge.

Dagen i dag (som gjekk fr eg rakk og posta), dagen i morgon og laurdag -. Tidleg p sndag gr bussen til flyplassen.  Kofferten skal vre pakka og klare i det eg vil kalle meir natt, enn morgon.

Enno er det treninga for fullt.

Testinga er unnagjort og det er absolutt mykje forbetring.

No er det fortsetjinga.

Nr eg er heime att, f ein rutine der eg gjer om kroppen ropar "nei". Den formelen m eg finna. Eg arbeidar med hovudet mitt for finna vegane, drene og nklane for dette.

 

Men det kan eg seia og skriva, dette har vore heilt fantastisk. Treninga, maten, folka og omgjevinga.  Tanken om at eg er i paradis har dukka opp fleire enn ein gong.

Og noko strandliv vart det plass til ogs. Til slutt. Og kanskje enno litt meir fr eg fer.

Dette skal levast p bde loddrett og vassrett.

Men no skal dei neste par dagane nytast.

 

Her nokre bilete fr kveldsvandringar.

Ei god natt og ein fin fredag ynskjer eg alle!

 

Den steinharde sanninga

Nr ein kjem ein stad er det sagt ein skal ta skikken dit ein kjem. Slikt m ein forskje og etterleva.

 

Eg registrerte ein av dei frste dagane eg kom hit at det var sett fram fat med pistasjntter. S hyggeleg tenkte eg.

Ein dag eg skulle veg trena i trenings-salen, sg eg eit fat st der med ntter etter treninga. Jau, det kunne absolutt smaka med ei pistasjntt heller to. S eg tok ei ntt putta inn i munnen. Salt var dei ikkje, og dei var noks harde f inn i munnen.

Og s gikk det opp for meg den steinharde sanninga; det var ein STEIN eg hadde putta i munnen!!!

Den kom fort ut av munnen, og eg kika meg skamfull rundt om det var om det var nokon som sg meg.......

Og akkurat det kan ein aldri vre sikker p -.

 

 

Bde hgt og langt

 

I dag har eg gtt over ei mil i tusen meter over havet. I kveld er eg eit kadaver.

S her sit eg p rommet ein fredagskveld medan folk fyk oppstasa forbi vindauget mitt. Eg passar best her eg er.

Men dagen har vore fin, og ikkje minst sveit - i strie straumar.

Vi tok buss opp til eit fjellomrde som heiter Ifonche.

Og om du tenker at det er ingen sak nr ein kyrer buss, m tru om igjen. Vi gjekk opp og ned, i skoglandskap og frisk luft. Det kjendes godt. Ein mtte og konsentrera seg, for falt ein kunne det fallet verta bde langt og katastrofalt.

S i dag vart det grundig trening ute.

 

Eg strr nokre bilete fr turen ut i innlegget:

Lvetannlignande planter p ein meter

Eit av fleire fantastiske utsiktpunkt

Trestammer skadd av skogbrann

Havet langt, langt borte

Rett opp i bratta

Heilt ut i det bl

Eit hus med ein rund plass

Ei eng med blomar

Mjuke furutre

 

Opphaldet gr mot slutten. Men enno er ei veke att.

 

 

Blomane i paradis

Det er eit hav av blomar rund meg. Mellom dei kan ein leva p i gleda og i sorga.

 

Nr kjenslene har stor plass vil det alltid finnast bde glede og sorg. Nr musikken flymer og verda er blomstrande, s er den paradisiske tanken sterk. Men for at det skal vre balanse, m og dei triste strk mlast. Ein m inn i det bl ljoset.

Eg har erfaring. Bde med glede og sorg.

Den gongen eg kyrde fjellsidane opp og ned i Geiranger, det var mai, det var sol, epleblomane blomstra, fjella skar seg kvite inn i den bl himmelen og skogen sto ljosegrn og eg var forelska. Endorfinar slo p gong gongar og eg var euforisk.

Slikt er fint oppleva. Slikt skulle alle ftt oppleva. Sjlv om betalinga kan vre dei bl melankolske rom som mest kan g i grtt og det som verre er. Om det er ille nok.

 

I lang tid kan ein segla p dei rolege sjar.

Eg er i paradis her. Det blomar fargerikt rundt meg.

Blant blomar, varme og musikk kan kjenslene sl krll p seg. Sjlv om ein er i paradis.

Da er det bra ein har orda. Orda til lage ein melankolsk blues medan ein ventar p sola. For sola kjem alltid fram att. Alltid.

Slik at ein kan segla p dei rolege sjane eller slenge seg i greiner av endorfin. Hgt opp i det bl.

 

 

Ein laurdag halvveges

 

Andre veka er over og halve opphaldet er ferdig. Dette gr fort. Men inga overraskning.

 

I gr hadde eg ein noks aktiv dag. Sjvomdet var helg. Starta fr frukosten med ein morgontur etter stranda. Etter frukost gjekk turen opp p Sukkertoppen eller Montana Chica.

Nokre joggar hit opp kvar dag.

Det er ei fin utsikt. Ser utover Los Christianos.

 

Eigentleg var plana mi ei strandhelg. Men sola ville ikkje riktig. I staden kom det nokre regndropar. Riktignok s sm at dei mest var glymt fr dei trefte bakken.

 

Nokre av oss kutta middagen p senteret og t ute. Vi gjekk til ein restaurant som serverte sushi. Og den var god. Vi hadde det riktig triveleg.

Da vi kom ned p gata igjen mtte vi noko spektakulrt. Kraftig musikk, nokre musikkstykker over hgtalarar, samtidig som den store fontena framom kyrde ljosorgel inni vasstrlande som spruta i takt med musikken.

Det var fint, og eg filma?.men eg prver ikkje legge ut filmen.

Kvelden vart avslutta p ein strandrestaurant og eg kjpte meg ein drink fr eg rusla over gata og til rommet mitt.

 

 

Treningane gjennom dagen

Alle vekedagane er det trening der eg er. Korte intervall som tek for seg dei forskjellege omrda p kroppen. I tillegg kan ein trena p eiga hand.

 

Det er greitt setta p vekkarklokka. Frukosten startar klokka tte. Fr den er det mange som tek seg ein tur opp p ein topp, den er noks bratt og fr pulsen opp. Ein annan fin start p dagen er vandring i sanda, det har eg allereie skrevet om.

Frste ving startar klokka ni. Mest alle ktene varer i 30 minuttar.

Vi set oss ned p krakkar og med pinnar. Ute p ein plass, under eit tre med stranda nedom, fr muskelgruppe etter muskelgruppe gjennomg. Den som trur at det sitja p ein stol ikkje er trening, m tru om igjen. Og det er ein god start p dagen.

S gr det slag i slag. Ei kt tek for seg hender, styrke og rrsle. Vi sit under baldakinar ved langbord, trillar ballar bde mellom fingrane og rundt om.

Ftene har og sin eigen halvtime. Der er det strekk og ty p fter. Og f tr til bevega seg ulikt er i alle fall vanskeleg for meg.

Mattetreninga er p benkar i eit blomsterhav. Her trur eg dei fleste prvar finne ein benk i skuggen. Det er to graderingar av intensitet. Her kan ein seia ein utfrer gammaldags gymnastikk.

Ein halv time er via basseng. Eit varmt, salt basseng. Ein himmelsk plass trena.

Og musikk er flgje heile vegen.

Ein halv time har vi individuell trening med fysioterapeut. Det er den einaste treninga som skjer inne. I gr rann sveitten i strie straumar av meg medan eg gjorde vingar.

I tillegg er ogs andre ting, ting som ikkje skjer kvar dag. Afrodans er to gong i veka. Ein ettermiddag var det bevegelsestrening som retta seg inn mot rygg.

Tilrdinga er tre kter om dagen pluss fysioterapeuten.

Det er freistande f med seg fleire.

 

Ellers har vi lunsj klokka tolv, middag klokka seks. Der er det mykje salat.

S her lever eg det sunne liv og opplever meg som erkeheldig som fr vre med p noko slikt. Nr ting frst er som dei er.

 

Ein m alltid forskje bruka det negative til noko positivt. Har ein leddgikt m ein gjera det beste ut av det. Det m skast og eg var heldig og fekk plass.

Dette er verken noko kvileheim, eller ferie. Men gr ein utanfre portane til Vintersol, mter ein ferieverda. Men ikkje p dei tidlege morgonturane ved sjkanten.

Akkurat det kan ein oppleva nr ein er p ferie i dei varme strk ogs, st opp fr sola brer seg utover og g ein tur p ei strand.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sola og menneska

 

"Og solen gr sin gang" skreiv Ernst Hemingway. Handlinga var lagt til Spania. Sola gjekk bort utanfor vindauge mitt. Eg er ogs i Spania.

 

Det var laurdagskveld og eg tok med meg fotoapparatet mitt ut.

P strandpromenaden spaserte folk. Kelnerane prva fange folk inn til borda sine. Eg og fotoapparatet fekk g i fred.

Stemninga var fortetta.

Eg gjekk i retning solnedgangen.

Det kjendes som verda var mi og den var vakker.

Folk satt i rundt om, gjekk rundt om.

Sola hang lgt p himmelen. Det var varmt og det var musikk.

Eit par kom spurte om eg ville ta bilete av dei. Hper bilda vert eit fint minne.

Det var ein romantisk kveld.

Lenger bort p stranda styta det tunge rytmar ut gjennom kraftige hgtalarar.

Eg kjende trane kom, over kor fantastisk det var vra i dette.

Og s rusla eg og fotoapparatet attende igjen, til natt og draum.

 

 

 

G p strand i sand

 

Fr dagen hadde starta sto eg opp og gjorde som tenkt. G berrftt i sanda.

Det var s stille, berre nokre f folk ute. Ein som lufta hunden sin. Nokre gjorde stranda klar til ein ny dag. Klokka var litt over sju.

Fotoapparatet var med, og eg var s lykkeleg i kanten av havet. Brene rulla dovent innover s eg var heilt svimmel.

Eg hadde lyst til juble for det var s fritt. S vakkert. S godt vre menneske.

Ved enden lg det ein terning av stein.

S gjekk turen attende til frukosten.

Og i mitt indre var det fylt opp av harmoni og glede.

Meg, deg og alle andre

Veka er godt i gong. Eg har komen meir inn i det. Vi trenar og et.

 

Og eg vil fortelje om treningsopplegget. Etter kvart.

Men nr mange menneske samlast dukke det ogs opp ein sosial bit. Fr eg reiste tenkte eg ikkje p at andre skulle hit, eller det opptok meg ikkje. Det einaste eg tenkte p var at lokalitetane lg heilt nedved stranda.

Og s mter eg gjengen eg reiser med.

P flyet nedover er plasseringa mi mellom to som kjenner kvarandre. Og i tillegg var dei strmlinjeforma. Mellom desse satt store meg. Men det er ingen vits bruka s mykje kapasitet p slike tankar, eg er eg.

Men etter flyreiser, mange inntrykk og mykje info vart eg noks sliten. Og der mter eg den unge, usikre meg, ho som rett som det var fant ut at meg lika nok ikkje dei andre. Der dukka ho opp. Eit skikkeleg interessant mte.

Heldigvis skjner eg meir av meg, enn kva eg gjorde i unge r.

"No er du sliten", sa eg til meg sjlv. "Du har for lite energi til ha ein hg sosial profil, men at folk skal mislika deg fr dei kjenner deg, er ikkje heilt sannsynleg".

S klart er det nokon som kan kome til mislika meg utan at dei kjenner meg, men det kan eg ikkje gjera s mykje med. For det gr p kjemi og dei andre.

Eg reknar med at det ikkje berre var eg som vart usikker i ein slik setting.

Og det gjekk seg heldigvis fort til for meg, men eit halvt dgn kjende eg p korleis eg kunne reagere fr. For ein er alltid den ein har vore. Er ein srbar som barn, s vil ein nok vra det som vaksen. Men heldigvis lrer ein forst litt meir, srbarheit kan vra plagsamt - men det er ogs mykje bra med det. S eg vil ikkje ha bytta den bort.

I kveld sto eg over det sosiale, ein tur.

Eg mtte ha tid for meg sjlv fordi dagen hadde vore krevjande for meg p treningsfronten. 

I morgon tidleg skal eg st opp tidleg og fr frukost skal eg ta meg ei berrftt tur langs stranda.

 

Ut for verta ein betre utgve

S er kofferten pakka og pakka ut igjen. Eg er p tur. Etter veker med frebuing, er eg ved mlet.

Ei stund kjendes det som eg aldri kom fram. Aldri vart ferdig. Det var heile tida meir som skulle utfrast.  Fire veker er lang tid. Lang tid vre borte.

Mykje som skulle planleggast. No trur eg p at alt rullar og gr som det skal.

 

P  sndag vakna eg i Trondheim. Etter ein strabasis laurdag. Der alt som skulle gjerast blanda seg i eit gedigent kaos. Medisinlista lg att p jobb, utapjakka mi hang att hos mor og far. Alt feil veg for kvar eg skulle. Men eg kom meg til slutt riktig veg.

Etter fire timar svn gjekk eg p flybussen. Mi snille, yngste sto att p fortauet. Og mi snille, mellomste tok frste veke heime med dyrepass.

 

Seint p sndagskvelden dukka flyet under skodda og landa. Og enno seinare kunne eg krypa under dyna. Eg er p mi frste behandlingsreise. P Tenerife.

Etter to dagar med aktivitetar, kan eg berre seia at eg er svrt heldig. Som fr oppleva dette.

Data'n er med, intensjonane er produsere innlegg. Vi fr sj kor godt eg klarar det.

No er dagen over.

 

Om dra langt bort

Fr syntest eg det var trist nr 17. mai var over. Slikt forandrar seg.

 

I dag har eg kura meg gjennom dagen. Av den enkle grunn at eg synest synd i meg sjlv. Har lyst til vra trist liksom, enda sola skin. Riktignok kaldt.

Og kvifor eg synest synd i meg sjlv, utan grunn, er nok ei samansatt sak, har eg funne ut. Det starta i gr. Det gr ogs over - kanskje i morgon. Har sikkert noko med tid gjera. Tid p fleire niv.

I dag er det berre ti dagar til eg reiser. Reiser til varme, trening og berre fokus p meg sjlv. Skulle sikkert ha gledd meg. I staden tenkjer p alt eg skal vinna f unna meg frst. I dag, midt under feiring av dagen, mtte eg stikke bort p arbeid for sjekke og sende noko.

Det hadde ingenting seia. Det var ikkje det.

Men eg trur at det handlar om at eg, akkurat no, treng omsorg. Slik vanlegvis taklar eg det meste, er noks sjlvgande. Men akkurat no, akkurat no er eg melankolsk, vemodig og kanskje litt lei.

 

Men eg har feira dagen, og forresten; gratulerer med dagen som straks er over.

 

No skal eg snart leggje meg, gje meg eit C-vitaminsjokk frst. Det renn som besett ut av nasen. Og s m eg opp til ein dag som eg ikkje kan ta fri i likevel. Som eg tenkte.

 

Det er ikkje berre, berre reisa heimafr i fire veker.

 

 

Det romlar og ramlar

 

Eg har denne kjensla av at det skjer s mykje. Heile tida er det hendingar og ting. Men kanskje tek eg heilt feil. Kanskje er eg berre i slekt med snigelen eller dovendyret. S det berre virke slik.

 

Men akkurat no kan eg setja meg ned, let tankane flyte og ikkje tenkje p alt eg kunne gjort. Let frustrasjonar leggast attom.

Slik som i dag; da eg ikkje fekk bankkortet mitt til virke. Det vart avvist ved ein parkeringsautomat. Til slutt ringte eg for fortelja  om problemet. Jau da, eg hadde pengar p kortet. Han eg snakka med sa at da skulle han notera bilnummeret mitt, slik at dei som gjekk vakt ikkje btela meg. Og da eg kom ut att fleire timar etterp var det akkurat det dei hadde gjort. Eg hadde ftt mi frste parkeringsbot! Kontoret var stengt da eg ringte for seie i fr, men eg fr tru eg slepp problem nr eg ringer i morgon.

For eit par dagar sidan kjem eg plutseleg p at eg har vassvakt i mai, s i gr bar det i veg. Oppdaga at vatnet var p tur ned langs brnnveggen. Heldigvis hadde eg med meg folk, s vi fekk teke runden og lfta p steinar og kumlokk, reinsa og rydda. Eg vart frykteleg glad over hyra at i dag var brnnen full. Private vassverk...puff.

I helga har eg hatt heile gjengen min og fleire til, innom drene.

I sol og glede vitja vi besteforeldra i gr.

For vret er ein fryd. Plutseleg er verda grn.

No har eg nettopp fylgt eldstemann p bussen. S no er det berre eg og dei firbeinte her.

Framom meg ligg to veker som fr oppfra seg som best dei kan. Det er mange punkt eg m kunne kryssa ut i lpet av desse to vekene. I dag kom billetten til fire veker i utlendigheit. For mndagen om to veker er mi aller frste helsereise i gong.

Eg har ei kjensle av at det romlar og ramlar rundt meg.

Og eg som berre vil nyta tida vi er i.

 

Nr dagen er p parti

Uvant med varmen sit eg her og er frykteleg tryt. Og snart skal eg finne dyna mi.

S kom sommaren liksom du knipsar med fingrane. Det var varmt, det var grnt. Eg var p jobb. S heimom for ein desperat kamp mot stv og rusk, fr eg tok turen over til ra. For yngste kom heim. Frelesningane er ferdig, s ho skal lesa heime nokre dagar. Mtte ogs innom apoteket, skal starta med biologisk medisin i tillegg til det eg alt tek.

Fekk kjpt mat ogs fr vegen gjekk heim att.

 

"Kan eg fr kyra heim", sa ho som hadde kome.

Og s klart fekk ho det. Da vi var komen eit stykke, kom to menn ut av skogen p kvar side av vegen. Og inne i krattet sto politibilen. Men dei gjorde ikkje forsk p stoppa oss. Uansett hadde vi alt p det reine, riktig fart, sommardekk og L p bakluka.

 

Litt lengre framme, da vi rundar ein sving, fr vi ein bil rett mot oss, i same felt som oss. Eg trudde det kom til smella. Rart kor sakte tida fortonar seg i ein slik situasjon. Eg ser bilen framom brsvingar, eg legg merke til at etter ei lang stund stoppar bilen vr. Og enno seinare trykker ho som kyrer p flyta, da ser eg bilen vi mtte forsvinn rundt svingen attom oss.

 

Det gjekk bra!

 

Eg spurte korleis ho hadde det, om det gjekk greitt kyra vidare. Ho takla dette. Eg likte ikkje tanken kven som hadde vore aller mest utsett og aller nrast den mtande bilen.

 

Men sola vermde og dagen var vakker. Ho gjekk i gong med maten og eg la opp ftene, da vi kom heim.

 

Og s gjekk vi ut for innvia varmen med eta middag ute. G barfot ut i det gule og grne for sj p det som voks.

I kveld kan vi takke for dagen vr.

Forenkla forelegg

Nr ein legg opp lpet alt for fort kan det verta kostande meir enn det smaker.

 

Det br nok vera ein leveregel trur eg. Nokre gong kan det kosta i overml vra menneske. Om dagen har konomien min litt vondt imagen, men eg veit det gr over. Eg tenkte her om dagen at kanskje eg berre skal f skikkeleg god konomi. For eg trur faktisk det kan g an. For optimistisk det er eg. Det skal ingen f ta fr meg.

 

Men frst m eg lysa restskatten, ja akkurat den biten er ikkje enno. Men eg driv dreg p eit par rekningar, eg m til tannlegen for det har gtt litt hardt utover tenna det eg slit med, og medisinen. I gr var eg veg og henta brillene og fekk betalt ut dei. S no er tida med tullbriller over, synet mitt er mildt sagt drleg.

Slik ser brillene ut.

S skal eg p denne helsereisa mi. Den har ogs ein kostnad. Men den mest undvendige utgifta ramla ned i postkassen min her om dagen. P ein av desse Trondheimsturane mine til St. Olav var eg slik passe uoppmerksam p heimturen. Samtalen gjekk om eit tema som ogs eg var engasjert i.

Eg flgjer med i vegbanen og trafikken, men ikkje p farten.

Og best det er blinkar det raudt!

Frste innskyting var stoppa og rygga attende og ta turen forbi ein gong til.....men i det verkelege liv kan ein ikkje spole. Neste gong eg kyrer same distansen er eg s forsiktig at eg fr ein bil opp i baken som blinkar med fjernlysa, han syntes visst nok det gjekk seint nok.

Men brevet med forenkla frelegg lg alts i postkassen, og eg hadde kyrd spass for fort at eg fekk urolege draumar. Meeeen, eg m berre venne meg til at slik er det. Og betale.

S det vra for aktiv er ikkje lurt.

 

I dag tek eg laurdagen svrt roleg. Hadde planer bde om atelier og apotek. Eg skal til med biologisk medisin i tilegg til noko av det eg tek. Men, kan venta over helga.

 

I gr var eg alts i Kristiansund, det var mor som skulle til augelege, far hadde time hos ortoped. Eg fekk henta briller, solbrillene som var bestilt mtte sendes inn att - dei stemte ikkje.

Det grnskas i rundt meg. Det ER vr. Ordentleg vr.

Og eg trur heilt enkelt eg vil ha god konomi, har prva lenge nok den andre sida. Men heldigvis kan ein ha det rett s bra der og, det er berre snakk om pengar-.

 

 

Kavalkade

Dagane sprett som vryre lam. Medan vren er kaldt og eg ikkje fattar at april er bruka opp for i r.

 

S skjer det noko i livet mitt? I og med at eg ikkje fr produsert ord her......

Nei, tru ikkje det.

Ikkje har eg ftt bruka penslane s mykje, ein gong tru eg, sidan eg skreiv sist.

Men eg har kyrd ein del mil i bil.

Her er nokre drer p St. Olav, dei mtte eg ta bilete av.

Vore vitja Trondheimssystera mi nokre gong. Noko som er triveleg.

Turar, sist oppdaga eg grne blad som snart vil spretta ut.

Og p den vanlege turen ned til sjen finn eg alltid flust av ting ta bilete av.

I dag gjekk turen opp p fjellet. Kyrde eit stykke. Ikkje det beste hunden min er med p, men f springa i lag med andre hundar er supert.

Og s er vi alts over p mai.

Eg har nokre dagar framom som heilt sikkert fyk i veg. S om eg ikkje likar denne farten p tida, s er det ingen som bry seg om det.

Slik er det.

 

 

Ein god tanke

Eg sit her i kvelden. Straks fr eg legg meg. Sliten og glad for at dagen kom i ml.

 

Men litt for travelt. Litt for streng timeplan. Det er det no. Likevel ser eg at eg greier litt meir. -Enn fr.

Dagen i dag vart for lang. Men fekk sendt i fr meg alt av dokument som eg skulle.

I gr hadde eg ein vakker dag ute i havgapet. nska meg ein sykkel og eit fotoapparat og haugar av tid. For det eg kyrde i gjennom var s vakkert.

I morgon er det sjukehus og rntgen og ungetreff og sstertreff. To av ungane vert med heim, kanskje den tredje ogs. Helga vert kortare enn den brukar, og neste veke fortset med timeplan som er for streng.

Men neste fredag, neste fredag har eg ingenting p timeplana.

Og det er ein god tanke.

 

 

Flue i mi stue

Det surrer-. Vakna etter vinderdvalen. Eg skal straks sove etter ei helg.

 

Den frst flua som tumlar fram ber bod om sommar og varme tider, den gr an, alle dei andre kan eg styra meg sterkt for.

Men i kveld dukka den frste surrande opp.

 

Eg er ferdig med ei helg - slik alle er. No.

Ei helg i sol og varme der isen sjokkert glymer smelte.

Eg har tatt plass ut i sola, eg har skreve og eg har mla. Eg har gtt tur og har beskt foreldra mine og teke dei med p kyretur.

 

S slik summa summarium har helga vore ei fin helg.

 

Til avslappa nattmusikk legg eg inn bilete fr turen i dag.

Og s seier eg god natt.

 

 

Rydding i tankar

Kome heim til helga og finvret, vren og varmen er ei nyting. Men eg er stressa.

 

S eg m rydde.

Rydde i hovudet.

Da eg set p radioen kravde dei lokale sendingane for mykje. Derfor mtte eg i staden bytta ut med musikk som roa ned.

Eg kyrer i eit for hgt gir. For eg vil s mykje og kjenner p at tida gr s fort.

 

Det er ikkje dden og livet eg snakkar om.

Men eg skal ut p reise om under to mnader.  Fire veker med behandling dit eg skal. Og det blir heilt sikkert godt.

"Er det kva du skal pakka med deg" spurte den eine sster mi da eg snakka med ho i gr.

Nei, det er eg ikkje kome til enno, pakkinga og opphalde har eg ikkje ofra ein tanke. Men alt det andre, fr t. Eg gr i kryss.

S eg m rydda i hovudet. Kva er det eg m og kva kan eg utsetja. Kanskje eg ikkje skal ta alle mta p denne sida av sommaren. Men eg m sy saman sommaren, den som handlar om jobb. Det m vera i boks.

 

Privat m eg ta same ryddeaksjon. For eg vil ALT!

Eg vil trena, g ned i vekt, skrive, male, vaske, hjelpe dei eg skal og vre kontaktperson for ein del i ei tv-sending. Det siste punktet har eg ftt med ein person som skal hjelpe til, for etter kvart m eg trekkje meg ut, for eg kan ikkje vra den kontaktpersonen nr eg har reist.

 

Det fine veret stressa meg til og meg, for eg m UT nyta.

 

S eg trong musikk til roa meg ned. Til pusta djupt. Ingen er tent med at kaveknappen er set p.

 

Eg har ei helg som er fri framom. Utan ei avtalt plan. Eg skal bruka den til snakka fornuft med meg sjlv. Og rydda i kva som er mogleg og det som eg m sette p vent.

 

nske deg ein fredeleg fredagskveld. Her forsvinn snen s ein mest ser den krympar.

 

Folk

 

Ein nydeleg dag har enda. Eg har hatt fri. Og hadde lyst til gjera alt.

 

Det gr ikkje. Men eg fekk meg bde grn te i sola og mla.

Er berre litt lei i kveld.

Lei av folk.

Av folk som skal meine s frykteleg mykje.

Om andre.

Om korleis andre skal vre.

Nr eg skriv dette fell eg i den kategorien sjlv. Eg meiner at folk ikkje skal meine s mykje. Om andre. Og da vert eg alts paradoksalt ein av dei eg er lei.

 

For eg vil s gjerne at alle skal forst at alle har sin veg g. Vi treng ikkje oppdra kvarandre s frykteleg heile tida. Gje plass og rom. Alle prve garantert sitt beste.

 

Ingen har fasiten.

 

Det er bra med mangfald. Men nokon gong er det krevjande. Dette forst dei som ikkje forstr. Ta imot dei som vil overbevisa deg. Dei som trur sjlve dei veit korleis alt skal vre.

 

Kan ikkje folk vra litt stille og berre hyra. Hyra godt etter. Av og til.

 

No skal eg tie.

Berre legga meg for s st opp til ein ny dag i morgon.

 

Eg likar dei nye dagane, nr dei startar er eg klar til ta runden att. Opplagt og klar for mangfaldet. For eigentleg er eg svrt glad i folka.

 

Etter eg har kvilt.

 

 

No skal du f vite

 

I kveld tok eg vegen over fjellet nok ein gong. Vi var to. Vi var p veg til eit mte.

 

For ei stund sidan viste eg dykk denne dra.

I dette innlegget HER.

 

I dag skal eg fortelje kvifor denne dra vart lst opp til rommet innanfor.

Det var artig sj at fleire gjetta rett s riktig.

 

Syskena mine og eg hadde ftt nok av noko.

Fantasi og kreativitet.

Alle tok vi fatt i dette i utdaninga. Men ingen jobbar med det i dag. I alle fall ikkje direkte.

Yngste er ufrtrygda og lever nede i ein kjellar.........og eg ordlegg meg slik for at det SKAL hyrest trist ut.

Men i fjor vart ho kjend med ei som ho fekk lne ei kr hos, for mla.

Det gjorde henne riktig godt. Da lokalet vart oppsagt vart sster mi frykteleg lei seg.

Eg tenkte at dette var svrt viktig for henne. S eg sa at greidde ho finna eit anna lokale til same prisen, kunne eg vera med p dela.

Og s fann ho eit lokale!

Snakk om ville hjelpa nokon, men s er det deg sjlv det treffer med full tyngde. Midt i noko som eg hadde kapsla inn og fortrengt, antakeleg.........

Energien kom straumane i store, gule straumar. Som ein openbaring.

 

- Det frste eg skal mla er gult, tenkte eg.

Eg fann fram mlesaker som ikkje hadde vore bruka p over ti r. Fekk plassert det eg trong.

Fann ut at malinga var heilt grei etter alle desse ra. Litt sjanglande tok eg fatt. Men eg berre prva. Kosa meg med prva. Tenkte p at det var mykje henta fram. Men eg har hatt mi frste kt. I alvor og glede, inne i mi verd.

I kveld mtte eg ei til som skal vre med p lokalet. Vi snakka om praktiske ting, som vasskokar, klossetpapir og termokanne. Slikt ein m ha i eit fellesskap.

Og kanskje tek eg vegen over fjella i morgon ogs, for mi andre kt.

 

Ja, s natheless, det var atelier det skulle vrta. Du gjetta heilt riktig.

 

 

Gr mot vr

 

g mot vr. Det hjelper s godt , sjlv om snen bortimot ligg randheil. For ljoset lyg ikkje.

 

Eg m ut - ut g. Det er s godt.

Her kjem det bilete fr laurdagen og i gr.

 

Hjort og rdyr hadde nok berga seg gjennom vinteren med greiner, mykje kutta greiner sj.

Snen held meg enno. Mest verre med Lucas.

Det kvitra i hge tonar, men det var vanskeleg f augo p songarane. Berre greiner sj.

Sola skein utan skugge, som ein mne hang den p himmelen attom skylaget. Men ljoset var intenst.

Nedanfor lg fjorden, mrk i tonen.

Innerst inni bukta krusa vatnet seg litt.

Dette treet hadde ikkje mindre enn tre kjuker.

Da var haugen min mest gtt i rundt.

Boffen vil gjerne g i tet, men han er aldri mange metra framom.

S er vi mest heime, fjset ligg kvile nede i bakken.

 

I grkveld tok vi vegen langs vegen. Solnedgongen fargela kveldshimmelen.

Fjella fekk kveldsola over ryggen.

I kveld tok eg ikkje bilete,og det var like greit. For om ikkje har eg lagt ut enda fleire bilete. Men i kveld vart det ein lengre tur i frisk vind. Og den gjorde ogs godt.

Riktig godt.

 

Min grne

 

I min grne ungdom, medan syttitalen var rimeleg blankpussa, var ra noko eg ikkje visste om.

 

 

Eg hadde frykteleg lyst til vra strlande vakker.

- I min grne ungdom.

Men avstanden fr den eg sg meg som og ynskje, var ALT for stor. Eg var sikker p at alle syntest eg var stygg. Den tanken hadde fanga meg.

 

Her om dagen opna eg eit gamalt fotoalbum.

Eg hadde leika meg med bilete eg hadde teke i fotoautomatar. Eg var rundt ein 15-16 r.

 

Finnest det fotoautomatar i dag?

Sikkert ikkje.

 

Det eg huskar var at folk trudde desse ansikta var mange personar.

Det var artig.

Akkurat det syntest eg, i all begredelegheita om at eg ikkje hadde eit utsjande som vekte stor tgaum.

 

I dag skjnar eg at eg hadde eit heilt normal utsjande som hos ein vanleg ungdom, men med alt for usikkert indre.

Det var ikkje heilt godt bo inne i denne ungdomen, som syntest det var utleleg og mte sitt eige spegelbilete.

 

Nr eg vart mor mange r seinare, vart ein av dei viktigaste oppgvene gjera ungane trygge p seg sjlve. Trygge p dei menneska dei var.

 

Enda mange r seinare, da mi yngste var like gamal som eg var p desse bileta, var det ein lrar som hadde sagt at inga jente i den alderen var forngd med seg sjlv. Da hadde mi yngste protestert, at det stemte ikkje. Ho var forngd med kven ho var.

 

Dei orda var eg svrt forngd med hyra.

 

Les mer i arkivet Juli 2018 Juni 2018 Mai 2018
BforB

BforB

59, Kristiansund

Stt eller salt? Her kan du finne ingenting og alt. Er glade i tankar. Og i det livet byr. P godt og vondt. Det er lre i det meste. Eg bor i ein liten kommune nord for Kristiansund, men fordi ikkje s mange bloggar der velger eg fre opp byen som min heimplass.

Kategorier

Arkiv

Siste innlegg

Siste kommentarer

Lenker