Sola og menneska

 

“Og solen går sin gang” skreiv Ernst Hemingway. Handlinga var lagt til Spania. Sola gjekk bort utanfor vindauge mitt. Eg er også i Spania.

 

Det var laurdagskveld og eg tok med meg fotoapparatet mitt ut.

På strandpromenaden spaserte folk. Kelnerane prøva å fange folk inn til borda sine. Eg og fotoapparatet fekk gå i fred.

Stemninga var fortetta.

Eg gjekk i retning solnedgangen.

Det kjendes som verda var mi og den var vakker.

Folk satt i rundt om, gjekk rundt om.

Sola hang lågt på himmelen. Det var varmt og det var musikk.

Eit par kom å spurte om eg ville ta bilete av dei. Håper bilda vert eit fint minne.

Det var ein romantisk kveld.

Lenger bort på stranda støyta det tunge rytmar ut gjennom kraftige høgtalarar.

Eg kjende tårane kom, over kor fantastisk det var å væra i dette.

Og så rusla eg og fotoapparatet attende igjen, til natt og draum.

 

 

 

6 kommentarer

Siste innlegg