Når orda forsvinn er musikken god og ha. Gå inn i den på tvers og på langs.
I dag har eg snakka opp orda. Eg åt dei opp med hud og hår. Etterpå vart det så tomt at eg sovna. Godt hjelpt av ei for kort natt sist.
Eg chatta med yngste etterpå. Ho var og trøtt. – Etter ein prøve med for mange årstal.
“Eg legg meg tidleg i staden for å sova no” sa den fornuftige jenta.
Mora til denne jenta sovna i stolen etter ein lang tur ut i naturen og besøk i dag. Sov som det var den herlegaste seng ho låg i. Sov slik at augo mest ikkje greidde opnast.
Sov som i desperasjon.
Heilt ør.
Som i eit slags vakuum. – Fram til praten med ho som er ung.
Kanskje trøtt av livet, døden og kjærleiken -, som var tittelen på eit musikkprogram eg kom over ein gong på nittitallet…….eller var alkohol med i tittelen også.
Eg hugsar ikkje.
Lars Demian heite artisten og var svensk. Eg gjekk på leit etter musikk av han etterpå, for eg vart frelst, men fann ingenting. Eg vart fortalt om ei musikkforretning som selde svensk musikk. Dette var i Trondheim, eg budde der da. Og fekk nok ein aning hakeslepp da eg kom dit og oppdaga at det berre var danseband musikk som ble seld der. Eg har ikkje anlegg for å like den type musikk, og får eigentleg allergiske reaksjonar.
Her er Lars Demian i herleg samspel med David Tallroth.
Har du høyrd om nokon av desse artistane?
Og i så fall likar du musikken dei har?