Vi kom oss så vidt ut mellom mørke i dag. Og mørkare vil det værta i tre veker enno -.

Annonsørinnhold

Netthandelen tømmer lageret: Siste sjanse på kvalitetsvarer med opptil 75% rabatt

– Men ein tur ut i eit ljos som forsvinn mest før det har vorte ljost, var godt. Det var friskt og det hadde kome eit melisdryss over jordene.

Vi ville sjå om vi såg nokre brukbare juletre for høgtida framom.

Mørket som heldt på å vende attende gjorde at bileta vart uklåre. Men som stemning legg eg dei inn….

Vi måtte opp den bratte bakken. Opp den bakken her planta far og eldstemann tre for mange år sidan.

Dei er ikkje så lette å sjå trea på bileta her….. Men vi fann nokre som vil høve. Vi likar breie -, foreldra min smale – og søster mi små tre. Vi brukar furu alle, sjølv om det også var planta gran. Fleire av grantrea hadde skikkeleg juletreform.

Ljoset på denne tida av året er så fint. Når temperaturen er så god som i dag kjenner ein på lykka av å være ute.

Det vart ikkje så lang ein tur, yngste fekk våte bein i joggeskoa. Alt regnet dei siste dagne hadde laga vått og sleipt underlag.

Etterpå tok eit varmt hus imot oss og omslutta oss -.

Der eksamenslesing og laging av middag og slikt står på programmet no. Før vi skal tenne det første adventsljoset seinare. Så da spørs det om vi kremtar oss til med å synga nokre songar eller vel ein cd.

Har du tradisjonar første søndag i advent?

Ein høyrer suset utanfor husveggene. Mest som eit dønn. Det er vêr. Mykje vêr.

Annonsørinnhold

Hoka på salg: Kupp årets modeller til nedsatt pris

Det bles og regnar. Eg les om leirras, jordras og stengte vegar. Så slik er det tid for no.

Eg finn fram stjerna, den sjuarma ljosestaken og adventstaken.

Ein treng ljos.

Mørket kjem tidleg.

Der er berre å fyra og tenne ljos.

Rakk ein tur ut mellom regnelingane. Fekk inn fleire sekkar med ved.

Yngste har vore på mørkloftet etter varme klede. Dyra ligg slengt utover golv og i sofaen.

Dette er Miranda. Sjefskatta.

No sit yngste å les, eksamen er ikkje så langt unna. Ho skal lesa eit par timar til.

På omnen står to gryter; i den eine pinnekjøt, i den andre karamellar. Vi skal kose oss inne i varmen medan det huskestuar utanfor. For det er viktig å finna kosen, uansett årstid, situasjon og gjeremål.

Ynskjer deg ein riktig fin laurdagskveld.

– For tid er noko flyktig om det er frå dag til dag, eller det tek mange år i jafset…..

Annonsørinnhold

Hoka på salg: Kupp årets modeller til nedsatt pris

I går starta eg å skriva om ein dag for seksti år sidan, og været da. I går var det litt betre, men det regna. I går for seksti år sidan regna og blas det, skikkeleg blas. Og i helga feira vi denne dagen som var seksti år sidan i går.

Det vil seia, det er no akkurat ei veke sidan. Sidan feiringa. For tida går så fort, og avsporing til noko anna er så lett. Så sjølv om eg vil skiva, vil fortelja og kunne dansa med orda………så går tida frå meg.

Og det eg skreiv på  forsvann.

Så da får eg i dag – som er ein dag tidlegare i veka – skriva om dagen som vart feira i helga.

(Og blir du litt forvirra her, så ikkje bry deg om det….det handlar berre tida som fer så fort, at ein og kvar kan verta forvirra).

Altså sist helg.

Dagen som var 60 år sidan 3. november. For da var det så mange år sidan mor og far gifta seg i 1956.

“Vi bør mest feira” sa mellomste syster mi.

Da var det ikkje mange veker att.

Eg hadde tenkt det same.

Enn om dei også fekk seg ein tur og at vi tok feiringa i Trondheim.

Vi vart einige om at dei hadde nok like stor glede om vi tok det heime hos henne, at det å gå ut kunne fort krevja for mykje. Og vi gjekk for helga før-, for da kom eldste dotter hennar, som også er det eldste barnebarnet, heim.

Etterpå viste det seg at det nestyngste barnebarnet også skulle heim denne helga. Så slik vart det at alle dei seks barnebarna kunne være med å feira.

Og nokre hadde med seg kjærastane sine. Så sist søndag var vi tretten benka rundt bordet. Det talet gjekk heilt fint.

Det var ein skikkeleg koseleg dag og kveld. Praten summa frå første stund. Da folk sat ved bordet høyrdest det mest ut som lyden i eit samfunnshus fullt av snakande menneske.

Alle -, om dei var født eller ført inn i familien på kjæreikens store venger, snakka, lo og treivs.

Slikt er så bra. Ei skikkeleg vitamininnsprøyting i haustmørket. For mørket kom også denne kvelden. Og det aldrande “brudeparet” heldt ut. Dei stråla i skinet frå talgljosa.

Etter kvart måtte folk reisa-. Slik er det med tida….sjølv om ein feirar. Og at dressen til far hang att heime, det har ingenting å seia, at kvelden var feira utan slips.

Men vi, – eg, vi hadde senger oppreid.

Neste morgon kosa vi oss med frukost før vegen gjekk viare inni framtida.

Ei framtid eg ikkje kunne rydde meg nok tid i. Ikkje før i kveld. Med å skriva om tid og feiring.

Riktig fin kveld til deg som les, og ikkje gje opp variarande produksjon av orda 🙂 <3

Like før midnatt sit eg her. Sjansen er rimeleg stor at eg gjer det om to månader også. I mellom må fleire ting på plass.

Eg har tenkt fleire enn ein gong at dette er da eg skulle starta. Med å vaska, baka og gjera det ein gjerne vil få til. Om eg starta no rakk eg kanskje det meste. Enno er det ikkje for seint. Men i kveld vert det ikkje.

Annonsørinnhold

Oversikt over salgene: De beste kuppene nå

For i kveld er dagen ferdig og natta skrapar på døra. “Eg vil inn” seier ho, og slik vert det.

Straks.

Men ei lita stund vil eg sitja her å høyra på at elden knitrar i omnen. At kropp og sinn møtest i fredeleg sameksistens. For eg er heime i eige selskap etter ein dag borte.

I morgon kan eg starta planlegginga. I morgon, i morgon, men ikkje i dag…..

Eg har hatt ein fin dag. Sjølv om køyring med sommardekk ikkje gje dei gode kjenslene. – Når ein ser gradestokken dukkar ned i det blå. Da var det berre å ta verda skikkeleg roleg og sleppa forbi alt attom.

Men nokre planar har kvelden vorte bruka til.

Slik og slik og fordeling -.

Til helga skal vi feira mor og far. Den 3. november har ekteskapet vart i 60 år. Det bør feirast. Så vi tek dei med oss til Trondheim der alle, både vi borna og det neste leddet, vil være med å feira dei.

“Eg skulle vore innom butikken for klede”, sa mor mi.

“Har du ikkje noko da” sa eg -, jau, ho hadde det. Men ein ny overdel ville ho gjerne finna. Og det synest eg mest ho må få, sjølv om eg synest ho har mykje klede. Det er liksom eit lite ynskje på ein så stor dag. Så får leggja det inn i morgondagen. 

Dagen skal både duppast i bassenget og køyrast hit og dit.

Men no dett augo straks att, så natti natt, eg håpar du har hatt ein vedunderleg dag.

Denne dagen, den eine dagen i året. Da teljaren liksom seier “klikk” også kjem eit nytt tal opp.

Annonsørinnhold

Netthandelen tømmer lageret: Siste sjanse på kvalitetsvarer med opptil 75% rabatt

Det regna friskt da eg vakna. På dagen min. Eg drog dyna over meg, men sovna ikkje. Så eg sto opp. Spekulerte på om det var no eg vart vaksen. På badet hang ein lapp.

Eg snudde den.

Godt med slike vakre ord på ein dag ein kan treffa på å bli ei aning emosjonell.

Plana er å grilla. Mange grønsaker og litt anna. Eg skal også laga ei iskake. Vi blir ikkje mange. Berre litt familie.

Eg opnar pc’n, på fb dukkar det opp gratulasjonar. Går inn på bloggen. Der ligg det ei melding, frå Frodith…….om at det står noko på sida hennar.

Og der inne har ho laga eit så koseleg innlegg fordi eg har fødselsdag. Eg blir rørt, glad og får litt lyst til å gøyma meg……noko med alt fokuset på meg.

TAKK Frodith.

Du imponerer meg med alt du greier og får med deg <3.

No skal eg straks til å ordne opp til dagen. Men først skal yngste og eg eta frukost. Laks og eggerøre. Det skal bli godt.

Ynskjer ein riktig fin dag til deg som les.

Ei helg-, ei vakker helg er over. Og sol og skyer fargela dagane perfekt.

Annonsørinnhold

Netthandelen tømmer lageret: Siste sjanse på kvalitetsvarer med opptil 75% rabatt

Ein vert vel smidd i hymens lenker og ikkje grilla, slik overskrifta mest kan tydast.

Men så var det berre slik at den eine dagen var grilling og neste var det gifting.

Sola sto opp om fredagen og gjorde dagen varm. Å sitja ved sjøkanten med lette sommarklede for å bli kjent med dei ein ikkje kjente frå før var ikkje feil. Det var ein vakker start på ei vakker helg der to viste verda at dei hadde valgt kvarandre.

Her kjem bilete frå dagane og litt tekst.

Fredagskvelden:

Laurdag:

Sola var også med oss på laurdagen, den store dagen.

Vigsla var humanetisk.

Jentene mine hadde ikkje vore i bryllaup før og syntest scena dei var i minte dei om film.

Søskenborn og søstrer-.

Fotografering mellom vigsle og mat tok ei tid. Så det var godt å kunne setja seg ved det festdekte langbordet da den var overstått.

Vi fekk kamskjel i paprikasaus til forrett, fantastisk fint, mørt hjortekjøtt med fløtegratinerte potet og portvinsglaserte gulerøter til hovudrett. Desserten var ein svært god crème brulee med lakrissmak og bringbærsorbé til. Drikke fekk vi i kvitt og rødt, utan at eg noterte meg namna.

I tillegg var det mange fine talar. Og dei VAR fine.

Kakebordet med felles oppskjering av kake høyrer med.

Ein pyntar seg, både ho som har fått ring på fingeren og dei som har. Og alle dei andre som er med på å feira.

Og så gjekk sola ned og fargela verda så vakkert. Kristiansten festning og Munkholmen låg historisk i bakgrunnen.

Med mørke skyer i tillegg fekk det ei vakker ljossetting.

Og folka snakka, lo og hadde det triveleg.

Så no er eldste mosterungen min gift.

I dag forsvann eg opp i ei anna tid. Ei tid da ein laga det meste av maten sin sjølv.

Annonsørinnhold

Oversikt over salgene: De beste kuppene nå

I går kveld fekk ein telefon.

“Kan vi få låna nøkkelen til seterbua” var spørsmålet.

Sommaren sin seterdag er i slutten av månaden. Eit arrangement det brukar å koma mykje folk på. Koking av ost er noko av det som skjer og yngre krefter må til å tenkja på å ta over stafettpinnen. Så det var plan om ein omgong med ostkoking for trening. Ville eg, kunne eg også væra med.

Så etter å ha køyrd yngste på jobben reiste eg til fjells.

Der var dei godt i gong. Eg har vore med på dette ein gong før og henta notatane min. Denne gongen kjendes alt mykje greiare.

Mjølka fekk koka i mange timar.

Vi rota i den store jerngryta på skift. Den sto på den ein gamal omn. Den vert teke ut kvar sommar til dette bruket. Den har ringar å ta av så den store gryta passar oppi. Slik har den har vore bruka mang ein gong på 1800-talet og oppover halve1900-talet. Og seinare, da seterdagen starta for snart tre tiår sidan vart omnen og gryta teke i bruk att.

Hundane og ungane leika seg på setervollen. Sola skein og vatnet i elvakulpen glitra.

Til slutt var osteproduktet ferdig. Det smaka karamell.

Så var det opprydding  og låsing  av buene. Vi aspirantane avtalte ein ny prøvekoking før seterdagen. Det er alltid litt vemodig å reise ned frå dette paradiset ein får lov til å nyta.

Nede igjen hadde yngste og eg funne ut at vi skulle grilla. Sommarkotelettar og maiskolbar. Vi fyra opp og sette i gong.

Berre for å skjøna at dette med grilling har vi ikkje helt teket på. Kotelettane greidde vi å brenna. Og eg har endeleg forstått at eigentleg skal ein ikkje gå frå når en driv på med dette. Det har eg alltid gjort. Blir litt som med ostekokinga, ein må passa på.

Snart no skal vi straks avslutta dagen med arme riddare. Så matfokuset er det ingenting å seia på her i garden.

Og slik heilt til slutt, kanskje snika seg til ei lite skive eksklusiv brun ost.

Tenna eit bål. Sjå flammane danse. Kjenne varmen og vite alt du treng akkurat da.

Data’n er så trasig treig, men eg hamrar inn eit innlegg. Eg vil måla eit bilete av midtsommaren.

Annonsørinnhold

Superkupp innen sport og friluft du gjør nå

I gårkveld kjende eg på roa, gleda og varmen, av flammen. Kjende lukta av kokt kaffi over bål. Av det vakre i å sitje under eit pledd med regn i lufta midnattes tid og ha det bra.  Høyre fuglane sin song i det grøne bladverket og humlenes surr. Være der og høyre til.

Tidlegare på dagen var det bytur. Eg fann ut i fjor at eg ville gå for ei bålpanne.

Ikkje grill.

Bålpanne var tingen. Men så var den utseld i går. Likevel, det vart- eg fekk kjøpa den dei hadde til utstilling. Som vart plassert på den rotete verandaen.

Det vart seint før det vart mat, men det smaka å sitja seint på kveld.

Ute.

Eta medan små regnbyger kom og gjekk. Vi sat tørt under framspringe av taket.

Himmelen og sjøen, det rosa og det turkise. Ein sat i eit vakkert bilete.

Med lydane.

Med roa.

Med det å berre vera til og ikkje skulle noko anna.

I dag er ein ny dag. Eg har ein sein start for alt som skal skje, men det viktigaste reiskapen i dag er eit klårt hovud. I dag er nest siste dag før to veker med ferie. Og før ein sommarsesong startar med slikt ein held på med. Ein motsetning og ei øving å sy det i hop. Så eg må straks i veg på min veg vidare inn i framtida. 

Og snart er det fri og ferie og eg gle meg.

Når yngste i flokken har nådd deg att i alder, det er da ein skjønar noko om tida…………

Annonsørinnhold

Oversikt over salgene: De beste kuppene nå

…………..eller det er da ein skjønar at så mykje skjønar ein ikkje. Og har no det så mykje å seia eigentleg.

Når sant skal seiast er det vel ca. eit halvt århundre sidan ein var nitten, eller noko der omkring……….

Skal ein være heilt ærleg var det i alle fall ikkje i går. Og det er heilt greitt.

Eg er glad det ikkje er eg som står med det perspektivet framom meg. Eg blir heilt sliten berre ved tanken.

Ho kika ned i konvolutten med tala sin tale, ville ho ha sjansen til å koma inn på førstevalet?

Som mor let eg tal være tal, eg får vite dei likevel om eg ikkje sat der å med augo på stilkar. For tala er akkurat slik dei skal væra. Det skjer ikkje noko anna enn det som skal skje.

Alle desse vakre ungdomane. Det hadde skjedd noko på tre år. Dei hadde vaksnas til. No sto dei klare til neste etappe. Pynta i bunad og dress og fine kjolar til ære for dagen.

Eg tok bilete. Både av klassen og eit utval av dei ho var mest saman med. Dei skulle vidare, dei skulle ut å eta. Lærarar og elevar. Rollar dei straks var ferdige med for kvarandre.  

Sjølv rakk eg ferga så eg slapp opphaldet den har på avgangen etter.

Da hadde dagen mitt vore i eit strekk, med planlegging, møter og fandens oldemor.

No sit eg her og kjenner på at denne dagen har eg bruka kvar ein trevl på. Det skal bli godt å breie natta over seg.

Da det mest gjekk opp…..med det kjæraste og vakraste du har. Møte med dei i den vesle gjengen som var så utruleg små ein gong.

Annonsørinnhold

Hoka på salg: Kupp årets modeller til nedsatt pris

Men så kunne dei to dagane ikkje verta ein dag. Slik at alle møttes samtidi. Det var likevel ikkje langt i frå.

Alle møttes vi over to dagar. Både borna og mor og far. Slikt er ikkje heilt enkelt å få til når dei som var små er vorte vaksne og mor og far er skilt og ein tillegg har ein viss geografisk avstand.

Sonen kom oppover til pinshelga og eit slektsstemne på farssida. Meininga var at han skulle feira 17. mai saman med oss som skulle veg å sjå på henne som var russ. Men så var det desse billettane.

For å treffe han tok eg turen over fjella på 16. mai for å få nokre timar saman før han reiste sørover, sjølv om det ikkje var så lenge sidan vi møttes i Oslo.

Mellomste vart med meg heim der vi leita fram bunadene til jentene. Ho som var russejente var fast bestem på å skifta til bunad etter russetoget, og slik vart det.

På tur ned til toget med ei frossen bunadsjente og russejente.

Ho i raudt vart stoppa og like velvillig delte ho ut korta sine kvar gong.

Russetoget kom medlyd og rop utan vi såg ho vi skulle sjå.

I byen var det stappfullt avfolk.

Fekk ein liten fotosesjon dei siste minutta av russetida hennar.

– Er det ikkje trist å ta den av seg ville eg veta, men fekk negativt svar. No var det eksamen og karakterar som sto klar for å ta konsentrasjonen.

Men først fekk vi ete ein god middag like nedanfor der ho bor. Før tre av oss tok ferga attende til våre liv.

Og eg hadde fått møtt heile gjengen på to dagar.